(kliknij na miniaturkę lub tu)

W mniej licznym składzie pojechaliśmy znów do Andrychowa. W trakcie tej wyprawy doszło do:

• cudownego koncertu cudownego zespołu NADZIEJA (naprawdę!),

• odbioru nagrody,

• przebiegłego wyłudzenia od opiekującej się lodów przez grających,

• Wielkiego Przeglądu Piosenki Improwizacyjnej Opartej Na Czterech Akordach w Busie.

(kliknij na miniaturkę lub tu)

Stało się! Ruszyliśmy na pierwszy nasz przegląd. Starsza część zespołu, a konkretnie opieka, usiłowała uspokajać, że w końcu jedziemy tylko na WYCIECZKĘ, mimo to w autobusie panował radosny nastrój, jaki wyrażały piękne pieśni weselne, wykonywane na 45 głosów, a także poezja śpiewana, poświęcona poszczególnym członkom Bożych Nutek oraz ich sklepom.

Wreszcie zagraliśmy. Potem szybko nawiedziliśmy Wadowice, gdzie zastała nas za pośrednictwem telefonu komórkowego marki Sony Ericsson radosna wieść o nagrodzie pieniężnej.

W drodze do Kalwarii Zebrzydowskiej, zastanawialiśmy się, jak spożytkować wygrane fundusze. Jednogłośnie wybrano projekt zakupu autobusu JELCZ, a zaszczytną funkcję jego kierowcy powierzono Cioci Doroci.

Do Wielogłów wróciliśmy ok. 21:00.

Ferie przeżywały jesień życia, na dworze jesień ustąpiła w środku kalendarzowej zimy miejsca zimie na kilka dni, a Boże Nutki autami osobowymi (przeważnie) pojechały grać do Podegrodzia na Przegląd Dziecięcych Grup Kolędniczych Pastuszkowe Kolędowanie. Tam dotknął nas potworny zaszczyt grania gościnnego, z czego korzystaliśmy przez niemal pół godziny.


Potem przyszedł czas na posiłek. A potem w drogę. I tyle. Zdjęć niewiele.

(kliknij na miniaturkę lub tu)

Szkoła jest miejscem, które (nie owijajmy w bawełnę) w zdecydowanej większości przypadków (5 dni w tygodniu, 10 miesięcy w roku) działa na uczniów jak przysłowiowa płachta na byka.
16 grudnia 2006 r. w Wielogłowach było inaczej. Na sali gimnastycznej zapłonęła choinka, a 5 zespołów ustawiło swoje nagłośnienie. Przyszła masa ludzi - rozpoczął się koncert świąteczny!
Grali, tańczyli i śpiewali: Lachy, Niewygodni, Megro 2, Przybieżeli i (co oczywiste) Boże Nutki. Działo się naprawdę wiele, podsumować wszystko można krótko: muzyczna pychota.
Mam nadzieję, ze zdjęcia choć w pewnym stopniu oddadzą to, co się wtedy działo.

W chłodne, jesienne popołudnie specjalnie dla Bożych Nutek zakwitnął w wielogłowskiej Krainie Kilku Stawów Kwiat Lotosu. Oczywiście nie mogło tam też zabraknąć pizzy tylko dla VIPów.
Zabawa była wspaniała, a do jej elementów zaliczyć można z pewnością tańce, hulanki i swawole, których uczestnikami były Boże Nutki.
Oczywiście największym autorytetem na parkiecie okazała się Ciocia Dorocia, która za cel postawiła sobie zatańczyć z każdym dzieckiem.
Chyba jej się udało.
Nie udały się natomiast wszystkie zdjęcia - niektórzy są bowiem na nich posiadaczami oczu, które wyglądają na opętane przez czarcie siły. To jednak tylko złudzenie. Zresztą, pomyślcie sami, czy te oczy moga kłamać?

Chyba nie. Miłego oglądania (bo fotografii dużo).

Szymborska pisała, że nic dwa razy się nie zdarza. My tymczasem już po raz drugi w swojej historii piekliśmy kiełbaski na legendarnym ogniu pod legendarną dąbrowską wierzbą. Osób było wprawdzie mniej niż rok temu, pogoda była nieco gorsza (jakieś 400 stopni Celsjusza chłodniej), a my, jak zauważyła Pani Opiekun D., postarzeliśmy się (Jak te dzieci wyrosły!), ale i tak nie było źle.
Powiem więcej, było super hiper giga mega fajnie, co widać na zdjęciach. Miłego oglądania!
(Ale tak swoją drogą, to strasznie zimnem zaciągało.)

Jest tak, niestety, na świecie, że wakacje kiedyś się kończą. Rokrocznie, pod koniec sierpnia ten smutny fakt wypełnia trwogą serca uczniów. By więc umilić trochę życie chodzącym do szkoły, Boże Nutki zagrały na uroczystej Mszy świętej.

Nasze granie zrobiło wrażnie nawet na orzełku od szkolnego sztandaru tak, że zawadził on o sufit podczas późniejszej akademii w szkole...

Tyle gadania, reszta na zdjęciach.

Pomimo wszechogarniającego odpustu, my sobie nie odpuszczaliśmy na próbach przed wtorkowym występem. Efekty było widać - a zobaczyło je wielu gości z innych części świata (Nowy Sącz, Marcinkowice, etc.). Zdjęć jest niewiele - fotograf zajęty był graniem... Ale do ich obejrzenia zapraszam!

Na uroczystej mszy świętej z okazji zakończenia roku z udziałem Dyrekcji Szkoły, nauczycieli, uczniów i sztandaru nie mogło zabraknąć Bożych Nutek.

Przy okazji kartka z kalendarza - niemal dokadnie rok wcześniej, 24 czerwca 2006 r., po raz pierwszy zagraliśmy na mszy świętej. A na co? Na okoliczność i to tę samą, co w tym roku.
Co do zdjęć - mogą one wydawać się nieostre i słabej jakości. Powód dość prozaiczny - fotograf przy ich robieniu był już myślami przy ostrym i niezmiernie wysokiej jakości wypoczynku. Tyle. Miłego oglądania!

W związku ze zbliżającym się nieubłaganie terminem nagrania płyty, postanowiliśmy popracować nad okładką do tejże, uznaliśmy bowiem, że nieco głupio wygląda płyta bez okładki. W tym celu przywdzialiśmy nasze uniformy i stając w różnych miejscach na placu koło starego kościoła, wypowiadaliśmy słowo marmolada z całą jego głębią, jednocześnie patrząc w stronę obiektywu.

W końcu uznaliśmy, że okrążyliśmy już naszą starą parafialną świątynię i nie bardzo jest już gdzie prezentować swych niewątpliwych wdzięków, w związku z czym postanowiliśmy zrobić próbę generalną przed nagrywaniem naszego debiutanckiego krążka.

Powyższe zdjęcia obrazują historię opisanych wyżej dzielnych czynów.

Na zaproszenie naszego byłego opiekuna, księdza Andrzeja Gadziny, odwiedziliśmy parafię, w któej obecnie jest wikariuszem czyli Ochotnicę Górną. Tam wzięliśmy śpiewająco (i gwoli ścisłości: grająco też) udział we Mszy świętej. Później, po zjedzeniu pysznego obiadu (pamiętne kotlety!) zasiedliśmy w góralskich saniach i z kopyta kulig pomknął...

Kiedy skończył to niezwykle męczące zajęcie, zjedliśmy na górze (nie chodzi o niebo) mniam-mniam kiełbaski, daliśmy sobie parę razy śnieżnymi kulkami tu i tam, popiliśmy herbatą i wróciliśmy na przykościelny parking. Tam zmieniliśmy środek transportu - autobusem wróciliśmy do Wielogłów.

Zdjęć jest wiele, bo obfita to była wyprawa, życzę więc miłego i długiego (o to akurat jestem spokojny) oglądania.

Imieniny Andrzeja i wszystkich Andrzejów świata to zawsze znakomity powód do zrobienia zabawy.

Boże Nutki takiej okazji przegapić też nie mogły. Na salkach katechetycznych odbyła się więc szaleńcza impreza, przepełniona tańcami, jedzeniem i atakiem obcej cywilizacji...

Żartowałem. To ostatnie zdarzenie nie miało miejsca. Mimo wszystko zdjęcia warto zobaczyć.

Niemal od początku istnienia świata istnieje coś o nazwie ogniska integracyjnego. Tłumaczyć tego pojęcia nie trzeba, żadna metafora w jego nazwie ukryta nie jest.

Tak więc bożonutkowe ognisko odbyło się w sierpniu...znaczy w połowie sierpnia...właściwie w drugiej połowie sierpnia...dokładnie 21-ego. Starodawna wierzba dąbrowska okazała się być bardzo gościnna, pogoda nie przeszkadzała, jadło było chłopskie, babskie i smaczne. W gruncie rzeczy wszystko przebiegło w porządku, włącznie z dość specyficznymi rozrywkami młodszej części naszego zespołu. Szczegółów nie zdradzam. Wszystko jest na zdjęciach.